28 Nisan 2011 Perşembe

Çukur

Bilerek mi yanına
almadın giderken
başının yastıkta
bıraktığı
çukuru


Güveniyordum
oysa ben sevgimize
vapur iskelesi
ya da tren istasyonundaki
saatin doğruluğu kadar


Beni senin gibi
bir de annem terketmişti
ki göbeğimde durur
onun yokluğundan
bana kalan
çukur


sunayakın

Hiç yorum yok: